من و دیوانگی

دیوار به دیوار هم

روزها و شبها

تحمل میکنیم

این جهان عاقلان را

آخ که اگر دیوانه نبودم

چگونه تاب می آوردم

این دوران ناجوانمردان را

مادرم

بانوی آب و آیینه

با تنی خسته

و ذهنی خسته تر

رفت...

و این جهان با تمام سنگینی خود

همچنان در دور تسلسل خود خواهد چرخید

و من با شتاب هر چه بیشتر

روزهای پیش رو را

پشت سر می نهم

مادرم رفت برای همیشه

خدایا مادرم را در آغوش رحمتت آرام بگردان

من

اتاق و دیوارها

میز و شاخه های گلهای داوودی به رنگ بنفش درون لیوان

راهرویی باریک در پیش چشمانم

منتهی شده به پنجره رو به حیاط

تراس و باران

و یادها

همه زندگی من در این

دوران......